Verslag  WK allround Hamar 2004

We vertrokken op donderdag al richting Noorwegen. De wekker ging al om 3 uur, want de bus vertrok al om half 5 's ochtends vanuit Utrecht. Daarna vertrokken we via Zwolle en Wintschoten naar Frederikshavn in Denemarken. Best een lange reis in de bus. Ik had wat artikels meegenomen om te lezen, maar dat lukte niet echt. Was best moe en zowat de hele heenreis heb ik van die schlagers gehoord. Echt verschrikkelijk vind ik dat. Vanuit Frederikshavn vertrok de boot naar Larvik in Noorwegen. De boot vertrok rond half 9 en kwam om 7 uur 's ochtends aan. Ik probeerde al vroeg te slapen, maar dat lukte niet echt. Ik had nou juist net een hut op dek 2 onder de auto's en vrachtwagens en ik sliep boven iets dat wel veel herrie maakte. En dan kwam er ook nog eens bij dat de boot flink op een neer ging. Dus dat slapen op de heenreis lukte niet echt. We werden die vrijdagmorgen al om half 6 gewekt. Half slapend zat iedereen bij het ontbijt wat in buffetvorm was geserveerd. De boot kwam om 7 uur aan en vervolgens was het nog zo'n 2 uur rijden naar Oslo waar we de rest van de dag verbleven.

We waren op vrijdag in Oslo. We hebben van alles gezien in Oslo. Het koninklijk paleis vond ik erg mooi. Opvallend was dat we wel erg dicht bij konden komen. Er stonden wel van die bewakers, maar in Nederland kun je bijvoorbeeld niet zo dicht bij komen. Verder zijn we nog naar het beroemde Bislet stadion geweest. Jammergenoeg is het stadion nu afgebroken. Verder zijn we naar een overdekt winkelcentrum en we hebben verder nog wat rondgelopen. Het was alleen erg glad in Oslo. Het was net wat boven het vriespunt, waardoor de sneeuw aan het smelten was. Om 5 uur gingen we met de bus naar het hotel in Elverum. Dat was ongeveer een uur rijden met de bus. Onderweg ging de regen over in sneeuw. In Elverum lag al een dik pak sneeuw. Nadat we de spullen hadden achtergelaten in het hotel gingen we in Elverum wandelen. Ik stond op een gegeven moment tot de knieën in de sneeuw.
Het hotel was trouwens prachtig. We hadden ook een vrij luxe hotelkamer en uitzicht op de rivier, zoals je op de foto's kunt zien. Nou ja, de rivier was helemaal bedekt met sneeuw...

Zaterdagochtend moesten we er al weer vroeg uit. De bus zou om 9 uur vertrekken. We hadden echt een heerlijk ontbijt met vers brood dat nog warm was. Dat gaat er dan zeker wel in! In de nacht van vrijdag op zaterdag was er veel sneeuw gevallen. Daarom reed de buschauffeur wat voorzichtiger. Onderweg konden we prima genieten van het uitzicht met al die sneeuw. Ik dacht dat we rond kwart voor 10 bij het Vikingskipet waren. Er stonden toen al een handje vol mensen bij de kaartjescontrole. Gelukkig waren we de eerste bus. We hoefden niet lang te wachten voordat we verder konden lopen. Opvallend is dat er helemaal niet gecontroleerd werd qua tassen, maar ja dat heb ik ook alleen maar in Heerenveen meegemaakt. Even later stonden we dus voor een dichte deur te wachten voordat we naar binnen konden. De deur werd zelfs open gedaan door Hans, één van onze bus. Hij was via een andere deur naar binnen gegaan. Het is dan ook wel leuk hoe iedereen zo fanatiek naar beneden rent. Ik ook natuurlijk. Zo had ik dus een plaats helemaal vooraan. Het is ook wel leuk om te zien hoe de schaatsers die aan het inrijden zijn erop reageren. Anni zei meteen goedemorgen en ook Claudia zei 'morgen'. Ik vind het echt heel leuk om die schaatsers te zien warmrijden. In Hamar liep ook bijna iedereen warm op het binnenterrein. Echt heel leuk is dat om te zien! Die Shani Davis heb ik volgens mij de hele dag rond zien lopen (nou, beide dagen wel.....). Op zaterdag waren er ook heel veel Noren. Ik vind het erg leuk als het publiek wat internationaler is. Zaterdag vond ik het al een hele leuke dag qua schaatsen, hoewel dat gedoe met Uytdehaage me een beetje is ontgaan. Ik was meer bezig met het aanmoedigen van Saetre die zo slecht reed op de 5km.
Ik had er een beetje op gehoopt dat Claudia een persoonlijk record zou gaan rijden en eindelijk was het dan ook het geval. Die opening was in ieder geval heel spectaculair: 10.92!! Het persoonlijk record van Claudia had ze gereden met het EK allround in Baselga in 2001, dus dat was wel voor verbetering vatbaar. Ook al verbeterde ze het met 'maar' 3 honderdsten naar een tijd van 39,85. Het was ook de 3de keer dat ze onder de 40 sec had gereden. Claudia was daar natuurlijk heel erg blij mee. Op de 3km die daarop volgde zette ze een seizoensbeste tijd neer, dat is ook heel goed.
Die 5km vond ik echt geweldig. Chad Hedrick liep na z'n 5km stralend voorbij. Ik zal verder niet veel op het schaatsen ingaan, anders wordt het verslag zo lang.

's Avonds gingen we Hamar in. Het was wel ontzettend druk. Overal stonden mensen al in de rij om te gaan eten, dus zijn we uiteindelijk maar naar de Mac Donalds gegaan. Er waren een paar van die cafés waar muziek werd gedraaid. We konden er alleen helemaal niet in. Voor de deur stonden van die security mensen die niemand door lieten, want vol = vol volgens hen. Dus liepen we maar wat door Hamar, in de sneeuw....

Zondagochtend hadden we ook al zo'n heerlijk ontbijt en gingen we weer om 9 uur naar de ijshal. Die avond had het ook heel wat gesneeuwd, dus lag er heel veel sneeuw overal op de daken en op de wegen. De sneeuwschuiver was druk bezig om de weg wat sneeuwvrij te maken.
We stonden nu iets eerder bij de hal. Er stonden zelfs nog geen mensen bij de kaartjescontrole, maar dat duurde niet lang. Nog voor 10 uur stonden we binnen en weer helemaal vooraan natuurlijk. Die dag was ook nog heel speciaal door de achtervolging met oud-Olympiërs. Zo had je een Noors team met Johann Olav Koss, Kjell Storelid en Adne Sondral tegen Dan Jansen, Vadim Sayutin en Jeroen Straathof. Ik vond het wel vreemd dat het niet op tv te zien was, want ik vond het prachtig! Sondral ging nog onderuit op het rechte stuk, maar stond weer heel snel op de schaatsen. Het Noorse team had uiteindelijk toch nog net gewonnen. Ik heb nog wel een hele mooie foto van Koss gemaakt.
Op deze manier duurt het ook helemaal niet lang om te wachten op hetgene wat nog komen ging. Ik vind het ook altijd zo leuk om de schaatsers warm te zien rijden. Shani Davis ging ook uitgebreid poseren en signeren en ik zag hem ook zowat de hele dag rondlopen op het binnenterrein. De dag begon met de 1500 van de dames. Was echt een prachtige race tussen Renate en Claudia met ook hele goede tijden voor beide. Pas tijdens de 5km hoorde ik pas dat Anni niet meedeed. Ik was echt verbaasd, want ik had dat niet verwacht omdat ze toch nog een redelijke voorsprong had. Maar ja, als het echt niet gaat is het ook beter om te stoppen dan jezelf helemaal kapot rijden natuurlijk. Dus het ging tussen Renate en Claudia met een minimaal verschil. Ik vond het ontzettend spannend. Ik stond ook helemaal te trillen van de spanning. Eerst ging het nog heel goed voor Claudia, ze nam zelfs wat voorsprong op Renate. Maar toen liepen de rondetijden wat op en ik zag het eigenlijk wel een beetje aankomen met een paar ronden voor het einde. Je ziet ook altijd aan Claudia, wanneer ze erg diep gaat, dat ze op haar tanden bijt. En toen was die misslag (of hoe je het ook wilt noemen) door pure vermoeidheid. De coördinatie was echt helemaal zoek en ze bleef de laatste bocht maar net op de been. Zoiets heb ik echt nog nooit bij Claudia gezien. Zelfs een misslag is al zeldzaam. Bijna al de Nederlanders in het publiek gingen uit hun dak, behalve ik dan. Ik had zo'n reactie als: NEE niet weer tweede!!!.
Maar het is natuurlijk sport. Ik gun het Renate echt wel, maar op dat moment baalde ik enorm. Ik had ook zo'n medelijden met Claudia toen ik haar op het bankje zag liggen. Ze ging liggen bij het eerste de beste bankje. Echt helemaal kapot. Even later kwam iemand bij haar de spieren wat losmaken. Weer wat later stond ze op, maar wankelde nog wel wat. De Duitste tv stond er bovenop en Claudia moest meteen een interview geven. Jammer dat ik dat interview niet heb gezien. Na het interview liep ze op blote voeten wat strompelend naar de andere kant om de spullen op te halen. Wat andere schaatsers kwamen naar haar toe om te vragen wat er nou gebeurde. Nou ja, dat neem ik aan, want ik zag Claudia wijzen naar de plaats des onheil. Maar toen kon ze alweer lachen en zwaaide ook nog uitgebreid naar het publiek. Van dit alles is geloof ik niks op tv geweest. Logisch ook wel. Ik zag Renate wel huilend aan de telefoon.

Ook uitgerekend na de 5km van de dames stond Kleintje Pils bij ons. Echt in de feeststemming was ik niet. Maar ja, ik ga dan ook niet keihard WE ARE THE CHAMPIONS meezingen en ik was ook veel te veel op Claudia aan het letten.

De 10 km van de mannen vond ik ook echt prachtig om te zien. Jammer dat Lalenkov helemaal kapot ging, maar echt fantastisch van Fabris, Hedrick en Davis!!! Ook een hele mooie prestatie van de Nederlanders natuurlijk. De moeder van Tom Prinsen stond achter ons.

Het was alleen erg jammer dat we al om half 6 met de bus weg moesten om de boot te halen. Vanwege het weer moesten we wat eerder vertrekken. Dus heb ik heel weinig van de huldiging kunnen zien. Ik heb alleen het Nederlandse volkslied nog gehoord. Toen begon de lange terugreis naar huis. We waren wel op tijd voor de boot, ondanks we nog een tijd in de file hebben gestaan en toch wat later zijn vertrokken. Op de boot was het echt heel gezellig. In de pianobar was een live bandje. Echt dansmuziek speelden ze eerst niet echt, maar dat werd later wel wat beter. Daarna zijn we nog ff naar de discotheek geweest helemaal op dek 2. Ik vond het wel opvallend dat het erg kalm was op de boot. In Nederland schijnt het die nacht ontzettend gestormd te hebben. Dus hadden we geluk. De boot schommelde een stuk minder dan op de heenreis. De volgende dag reisden we verder met de boot en ik was zo rond half 12 thuis op maandagavond.

Het was een enorm geslaagd weekend. Het overtreft Berlijn dan niet, want wat ik in Berlijn heb meegemaakt maak ik denk ik nooit meer mee. Het is het beste WK allround in jaren wat ik heb gezien.